วันจันทร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

คุณค่าในสรรพสิ่ง


ธรรมชาติก่อกำเนิดสีสัน.......สีสันก่อกำเนิดความงาม
..............ดอกไม้ที่หล่นลงพื้นไม่ไร้ค่าเสียทีเดียว........................
เด็กๆ จากโรงเรียนนอกกะลาช่วยกันเก็บมาใช้เป็นสื่อในการเรียนรู้
...........ทดลองใช้มือน้อยๆ บีบๆ นวดๆ กับน้ำใสๆ.............
ไม่นานก็ได้น้ำดอกไม้สีสันสวยงามเหมือนดังสีของดอกไม้
...........แล้วทดลองนำผ้าสีขาวมาจุ่มลงไป.............
ผลการทดลอง........ไม่ใช่เป้าหมายสำคัญเท่ากับกระบวนการ
.............เด็กๆ ได้ชื่นชมและสัมผัสธรรมชาติที่งดงาม........
ได้รับความสุข สนุกสนานจากการได้ทำงานร่วมกับเพื่อนๆ
ได้บริหารกล้ามเนื้อมัดเล็กจากการบีบนวดดอกไม้.......
ได้รู้จักการรอคอยและให้โอกาสกับการเดินทางไปอย่างช้าๆ ของเวลา
และที่สำคัญคือ..........เด็กๆ ได้เห็นคุณค่าในสรรพสิ่งค่ะ..........

วันพุธที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ชุมชนกาละพัฒน์


..งอกงาม..


....กาละพัฒน์ นัยยะหนึ่ง หมายถึง การงอกงามตามกาลเวลา.... เมื่อเราเดินเข้ามาในชุมชนกาละพัฒน์สิ่งแรกที่เห็นคือสวนผัก ผลไม้ ดอกไม้ซึ่งเป็นอีกมุมของกาละพัฒน์ที่งอกงามตามกาลเวลาเพราะระหว่างที่ชุมชนนี้กำลังก่อสร้าง พืชผักที่ได้รับการใส่ใจได้ค่อย ๆ เจริญเติบโต เบ่งบาน และออกผลิตผลของความใส่ใจให้เราได้ชื่นชม ด้วยมือทั้งสองข้างของลุงพร ที่ค่อยๆ ปลูกอย่างตั้งใจไม่เร่งรัดให้ออกผล แต่ให้งอกงามตามกาลเวลาของมัน ทำให้พืชต่าง ๆ พร้อมใจกันออกดอก ออกผล ที่ชวนให้ชื่นชมและน่าลิ้มลอง....และคุณลุงยังทำให้เข้าใจความหมาย ของการงอกงามตามกาลเวลา ได้อย่างลงตัว.....
....งอกงามตามกาลเวลา....



วันพฤหัสบดีที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

กัลยาณมิตร

การเดินทางมาภูเก็ตครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3
ครั้งแรกมาพร้อมกับคณะครูโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา เพื่อศึกษาดูงานจังหวัดกระบี่ พังงาและภูเก็ต การมาครั้งนั้นเสมือนการวิ่งผ่าน ทุกอย่างเป็นไปตามเวลา ตามกำหนดการ ไปเป็นคณะ จึงไม่มีเวลาชื่นชมความงามของภูเก็ตอย่างแท้จริง

ครั้งที่สอง เดินทางมาเพื่อพบกลุ่มผู้ปกครองที่สนใจแนวทางการศึกษานอกกะลา มีเวลาอยู่ภูเก็ต 2 วัน ซึ่งช่วงเวลานั้นได้เรียนรู้และรู้จักคนภูเก็ต มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรื่องการศึกษา รู้สึกตื่นเต้นและสนุกดี

ครั้งที่สาม ครั้งนี้มีเวลาอยู่ที่ภูเก็ตนาน เป็นระยะเวลา 8 วัน ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2554 จึงมีเวลาศึกษาและเรียนรู้จังหวัดภูเก็ต โดยวิธีการพูดคุยแลกเปลี่ยนกับผู้ปกครอง บุคคลทั่วไป อีกทั้งอ่านจากหนังสือวัฒนธรรม พัฒนาการประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญาจังหวัดภูเก็ต พร้อมศึกษาจากสถานที่จริง การมาครั้งนี้ทำให้รู้จักคำว่า “กัลยาณมิตร” แปลความหมายคำ
“กัลยาณ” ว่า หมายถึง งาม, ดี
และ “มิตร” หมายถึง เพื่อนรักใคร่ที่สนิทสนมคุ้นเคย
ดังนั้น กัลยาณมิตร จึงมีความหมายว่า เพื่อนที่ดี, เพื่อนที่งาม หรือเพื่อนที่รักใคร่คุ้นเคยที่ดี, เพื่อนรักใคร่คุ้นเคยที่งาม
ช่วยหาหนังสือให้ ช่วยพาไปดูสถานที่ต่างๆ ช่วยประชาสัมพันธ์เรื่องรับสมัครครู รับสมัครนักเรียนและร่วมแลกเปลี่ยนเรื่องการศึกษา ขอบคุณสำหรับสิ่งที่ดีงาม

วันพุธที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

พลังกลุ่ม


มองคนเดียว เห็นคนเดียว
มองสองคน เห็นสองคน
มองหลายคน เห็นหลายมุม


โรงเรียนกาละพัฒน์ เปิดรับสมัครนักเรียนชั้นอนุบาล 1 2 3 ในวันอาทิตย์ ที่ 30 เดือนมกราคม พ.ศ.2554
ช่วงเช้ามีกลุ่มผู้ปกครองมาเพื่อพูดคุยซักถามเป้าหมาย แนวทางและทิศทางของโรงเรียน ทุกคนมาเพราะเชื่อมั่นและศรัทธาในแนวคิด มองเห็นความเป็นได้
โดยที่ไม่ติดรูปแบบใดๆ เลย ถึงแม้ว่าอาคารเรียนนั้นจะยังไม่ก่อสร้าง ทุกคนก็ยังให้ความไว้วางใจ โรงเรียนกาละพัฒน์

วันจันทร์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2554

การเปลี่ยนแปลง

การก่อสร้างโรงเรียนกาละพัฒน์
เริ่มต้นจากการปรับพื้นดิน
เพื่อสร้างอาคารเรียนและอาคารปฏิบัติการต่างๆ







บริเวณด้านหน้าโรงเรียนติดถนนเจ้าฟ้าตะวันตก







View Larger Map

ประกาศรับสมัครนักเรียน

วันศุกร์ที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2554

ความสุขแห่งการเรียนรู้

จบลงอย่างมีความสุข กับ Quarter 3 ในโครงงาน "My Pets สัตว์เลี้ยงแสนรัก" เรื่องราวของ...กระต่าย...

ทุกสรรพสิ่งมีคุณค่าเสมอ ถ้าเราใช้หัวใจเรียนรู้

"กระต่ายเป็นสิ่งมีชีวิต ดำรงชีวิตเหมือนมนุษย์ ต้องการความรักและการอยู่ร่วมกันในสังคมเช่นเดียวกันกับมนุษย์"

ตลอดเวลา 10 สัปดาห์ คุณครูและเด็กๆ ค่อยๆ ก้าวเดินไปพร้อมๆ กัน เรียนรู้ซึ่งกันและกัน ต่างช่วยกันค้นหาคำตอบในสิ่งที่อยากเรียนรู้จากสื่อและแหล่งเรียนรู้ต่างๆ


แล้ว...เก็บข้อมูลความรู้ไว้ในหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรักในสรรพสิ่ง ถ่ายทอดเรื่องราวและประสบการณ์ออกมาผ่านผลงานชิ้นเล็กๆ ที่สังเคราะห์ขึ้นจากเศษวัสดุที่เด็กๆ ช่วยกันเก็บหามาจากที่ต่างๆ เป็นเศษวัสดุ เป็นของเหลือใช้ที่ผู้ใหญ่เลือกที่จะไม่ใช้มันแล้ว รวมทั้งความร่วงโรยของธรรมชาติที่ไม่มีใครแยแสมันแล้วเช่นกัน...แต่...เด็กๆ มองเห็นคุณค่าในทุกสรรพสิ่ง นำมันมาร้อยเรียงด้วยนิ้วมือเล็กๆ อย่างยากลำบาก แต่ก็เต็มไปด้วยความบากบั่นอดทน จนได้ออกมาเป็นชิ้นงานตามจินตนาการของตนเอง อิ่มเอมเปรมปรีดิ์และภาคภูมิใจกันไปถ้วนหน้า

กระต่ายน้อยน่ารัก เห็นแก่ความสุขของเด็กๆ จึงได้เดินทางมาพบ มาให้เด็กๆ เรียนรู้ที่จะรู้จักการดูแล เอาใจใส่ มอบความรัก ให้เด็กๆ มีโอกาสเฝ้าสังเกตรูปร่าง ลักษณะ อวัยวะต่างๆ ตลอดจนพฤติกรรมที่แสดงออกมา

สำหรับเด็กๆ แล้ว นี่เป็นก้าวเล็กๆ ที่มีความหมายมากมาย มีความสุขทุกๆ วันกับการมาเรียน อยากตื่นมาโรงเรียนแต่เช้า เพราะรู้ว่ามีเรื่องราวที่น่าค้นหารออยู่ นี่แหละ...ความสุขแห่งการเรียนรู้ ทุกๆ วันจะมีรอยยิ้มและประสบการณ์ใหม่ๆ ที่อยากจะแบ่งปันให้กับทุกๆ คน